Z najnowszych informacji wynika, że na stu chorych Polaków dziewięciu udaje chorobę. To rozwiązanie staje się coraz bardziej ryzykowne, gdyż na podstawie donosów na takich „chorych” pracowników, kontrolerzy ZUS-u nie mają trudności z demaskowaniem tych, którzy udają.
W oparciu o wyniki badań wykazano, iż w pierwszym kwartale tego roku komisje orzekające Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wycofały świadczenia zdrowotne w kwocie 39 mln zł. W porównaniu z tym samym okresem w 2008 r. kwota ta jest dwukrotnie większa!
Różne są powody, dla których pracownik wybiera fikcyjną chorobę. Najczęściej takie osoby szukają sposobu, by nie zostać zwolnionym z pracy. Są i tacy, którzy przedkładają nieprawdziwe L4, by wykonywać inną pracę lub wyremontować dom. Firmy, przekonane o uciekaniu ich pracowników na zwolnienie, mogą złożyć donos do ZUS-u. W konsekwencji Zakład Ubezpieczeń Społecznych podejmuje działanie weryfikujące, czy dana osoba naprawdę choruje. Podczas takich kontroli niejednokrotnie ZUS ujawniał nieprawidłowości pracowników. W dodatku premier, zaniepokojony wzrastającymi funduszami na zasiłki chorobowe, nakazał w ubiegłym roku większe kontrole. Powstaje pytanie: czy warto uciekać się do naginania prawa czy oszustwa, by osiągnąć zamierzone korzyści? Co, jeśli ZUS udowodni nam nieprawdę?
Okazuje się, że ciągle mało osób zdaje sobie sprawę, że są inne możliwości otrzymania świadczeń lub ograniczenia składek, bez konieczności oszukiwania ZUS-u. Ciekawsze rozwiązanie m.in. dla przedsiębiorców gwarantuje nam Unia Europejska. Od momentu wstąpienia Polski do Wspólnoty jest możliwość swobodnego przemieszczania się, a także podejmowania pracy w dowolnym państwie członkowskim. Towarzyszą temu dodatkowe gwarancje w dziedzinie zabezpieczenia społecznego.
Zasady ustalenia właściwego ustawodawstwa regulują następujące akty prawne:
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
Na tej podstawie osoby, które utrzymują samodzielną działalność w Polsce, a także są zatrudnione w innym państwie członkowskim, objęte są ustawodawstwem państwa, w którym wykonują pracę najemną. Wówczas nie ma już zastosowania polskie ustawodawstwo. Jest to rozwiązanie zgodne z prawem, bez potrzeby uciekania się do mało opłacalnych i ryzykownych prób wprowadzania w błąd Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.